Desie

desie
In de trein zitten drie meisjes. Klasgenoten. Eentje lijkt op Desie, van Dunya en Desie. Tenminste, dat zegt ze zelf. De anderen zijn het daarmee eens. Ze vertelt dat ze haar haren in de winter altijd zwart verft. In de zomer laat ze het blond, haar natuurlijke kleur.
‘Blond werkt gewoon niet in de winter.’
‘Je hebt nu wel iets arrogants over je. Dat zeggen sommige mensen over jou tegen mij’, zegt een van de meisjes.
‘Ja, maar dat heb ik ook in de zomer. Ik kom gewoon bitchy over’, reageert Desie, die er geen probleem mee lijkt te hebben.
Het gesprek verandert van onderwerp.
Een tijdje terug had Desie afgesproken met een jongen die ze kende via msn.
‘We gingen een stukje lopen, door het park weetjewel. Opeens pakt ie mijn hand vast. Ik dacht: wat is dit dan? Later op msn vroeg ie: zullen we ’t proberen?’
De meiden lachen.
Uit de intercom klinkt de conducteur: ‘Goedemorgen dames en heren. Het is 6 november en dit is Nijmegen.’

Een gedachte over “Desie”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *