Manuel (2)

Het was weer raak. Voor de vierde achtereenvolgende dag had Manuel de emmer, waar ooit chocoladeijs in had gezeten, volgekotst. Hij slikte vijf keer om te voorkomen dat er nog meer naar boven zou komen. Met een oude handdoek veegde hij vervolgens zijn mondhoeken schoon. Als mensen hem zouden vragen hoe het met hem ging, zou hij eerlijk zijn: ‘Ik voel me alsof ik voor de vierde achtereenvolgende dag een emmer heb volgekotst waar ooit chocoladeijs in heeft gezeten’.
Een keerpunt liet gelukkig niet lang op zich wachten. Omdat zijn wc al teveel stonk, liep Manuel in zijn ochtendjas en met de emmer in zijn hand de straat op. Hij zocht naar een putje, maar dat bleek niet eenvoudig. Daar moest hij flink wat meters voor maken. Toen begon hij te zwieren met de emmer. Zomaar. Hij wist ook niet waarom. Eerst ging het nog tamelijk voorzichtig, maar al snel ging het harder, zoals de Halve Maen in de Efteling. Er vielen scheuten kots uit de emmer. Het kon Manuel niet schelen. Hij wist ook wel dat hij morgen weer stond te kotsen, maar voor nu voelde hij zich even alsof hem een dagje naar de Efteling in het vooruitzicht werd gesteld.

6 gedachten over “Manuel (2)”

  1. Ja, ik moet er nog aan sleutelen, maar of ik echt tot 100 woorden kom, weet ik niet. Want dan moet ik ‘m halveren en dat zijn me iets teveel darlings. Verder heb ik moeite met de overgang: ‘Toen begon hij…’

    Maar goed.

  2. Kotsen kan in honderd woorden, geloof ik. Ik zou details schrappen. De handdoek hoeft niet oud te zijn bijvoorbeeld, dat geeft geen meerwaarde aan het verhaal. (Ik wil geen juffrouw zijn, ik neig gewoon vlug naar zo’n toontje in reacties, excuses daarvoor)

  3. Nieuwe versie Manuel

    Manuel

    Voor de vierde achtereenvolgende dag had Manuel de emmer, waar ooit chocoladeijs in had gezeten, volgekotst. Met een versleten handdoek veegde hij zijn mondhoeken schoon. Als mensen hem zouden vragen hoe het met hem ging, zou hij eerlijk zijn: ‘Ik voel me alsof ik voor de vierde achtereenvolgende dag een emmer heb volgekotst waar ooit chocoladeijs in heeft gezeten’.
    Gelukkig kwam er een keerpunt. Omdat zijn wc al teveel stonk, liep Manuel met de emmer de straat op. Hij zocht een putje, maar dat bleek niet eenvoudig. Toen begon hij te zwieren met de emmer. Zomaar. Eerst voorzichtig, maar al snel harder, zoals de Halve Maen in de Efteling. Scheuten kots vielen uit de emmer. Het kon Manuel weinig schelen. Hij wist ook wel dat hij morgen weer zou kotsen, maar voor nu was het even alsof hem een dagje naar de Efteling in het vooruitzicht werd gesteld.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *