Aan Elke

Ha Elke,

Willem uit Wanssum hier. Nou ja, niet helemaal Willem uit Wanssum natuurlijk, maar dat wist je al. Je hebt de mensen die er naar vroegen goed verbeterd.
Het was inderdaad een korte ontmoeting. Je had me eerder in de gaten dan ik jou. Ik twijfelde nog even of jij het zou zijn. In feite stond ik gewoon te stamelen tegen een Echte Schrijver. Ik weet dat dat een mythe is -dat van die Echte Schrijver, daar lees ik nu een boek over- maar toch. En dan ook nog Walter van den Berg in de buurt. Dat hele verhaal van ‘Gevonden’ en ‘Ik heb haar ontdekt’, daar kwam het niet van. Er waren ook geen vrienden in de buurt om voor op te scheppen. Ik was maar wat blij dat er flesjes water voor mijn schrijvers stonden. Zo had ik wat te doen.
Het was trouwens een bijzondere ruimte, tussen die twee zalen in. Met daarin Marijke Helwegen en een computer zonder internet. Het grootste deel van de tijd in die ruimte heb ik fluisterend doorgebracht omdat er of in de ene of in de andere zaal opgetreden werd, soms tegelijkertijd. Ik heb me in die ruimte vooral proberen te ontspannen, of juist proberen te concentreren of nog wat teksten opgeschreven. Aankondigen is ook een vak.
Maar er komt vast een dag dat we elkaar wat langer kunnen spreken. Zo groot is het literaire wereldje niet. En dan kunnen we elkaar weer online brieven schrijven. Maar dat je nu elk blogbericht aan mij wilt richten… dat lijkt me wat teveel van het goede. Dat wil ik je echt niet aandoen.

Bis bald,
Willem

2 gedachten over “Aan Elke”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *