Landschap op mijn hand

Sinds vrijdag, sinds de kip met een plons -olijfolie- in de pan viel, heb ik een landschap op mijn hand. Het is een eilandengroep van vier.

– Het eerste is rechthoekig en heeft waarschijnlijk een groot strand. Het strand heeft last van eb en vloed, want er is een hele strook die maar vaag rood is.
– Het tweede is een mini-eiland. Een stipje in de zee, een rots ofzo. Het ligt er duidelijk, je kunt er niet om heen, maar het zal wel niet bewoonbaar zijn.
– Het derde is een groot ovaalvormig eiland. Beetje saai eigenlijk, maar wel bewoond.
– Het vierde is het gaafst. Het is een eiland dat geheel in beslag wordt genomen door een gebergte. Het is gelijk van vorm, beetje zacht, beetje doorzichtig. Op dit moment tenminste. Want dit gebergte verandert met de dag. Eerst was het gebergte hard en rotsachtig. Nu is het dus zacht, los zand op het oppervlak. Het vierde eiland heeft een mooi uitloopje. Een soort steiger. Spring, en je ligt in het water.

Mijn ogen worden steeds naar die vierde getrokken. Daar zullen wel hotels zijn en vakantiehuisjes en in de binnenlanden bergvolk.

2 gedachten over “Landschap op mijn hand”

  1. Of – en dat is ook een optie – je prikt die berg leeg, doet er een pleister op, wat crème en je bent er zo vanaf. Maar misschien is dat ook niet stoer, zo zonder eiland op je hand.
    Mooi beeld, al zou ik bij de opsommingen ook ‘het’ ipv ‘de’ gebruikt hebben. Recht zo die gaat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *