Trut, eh, tros, eh, trots

Toen ik onlangs op de meesterlijke combinatie ‘Op Ruwe Planken’ aan het googelen was, kwam ik bij toeval een vernietigende recensie tegen over een voordracht van mezelf. Ik had ‘m niet eerder ontdekt omdat in de tekst mijn naam verkeerd is gespeld. Het is afkomstig van Rottend Staal en gaat over een presentatie van ORP in 2003. Ik zat toen nog niet in de redactie, maar stond met een verhaal in het blad. Ik herinner me het optreden nog. Het was een van de eerste keren dat ik achter een microfoon stond met een papier in mijn handen. Ik was strontzenuwachtig en ik weet nog dat ik viel over het woord ‘hiërarchie’. Maar blijkbaar viel ik over wel meer woorden:

“(…)
Ditmaal door prozaist Willem Klaassen, die een niet boeiend verhaal op een niet boeiende wijze ten gehore bracht. Enkel door versprekingen “m’n hart vervult van trut, eh, tros, eh, trots” wist hij bij vlagen mijn aandacht te trekken.
(…)”

2 gedachten over “Trut, eh, tros, eh, trots”

  1. Misschien maar goed dat je het 6 jaar later pas ontdekte! Ik bedoel: later is bijna alles leuk. Vooral je eigen stommiteitjes.
    En Dennis… ben nu wel benieuwd waar die verspreking die jij aanhaalt vandaan komt!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *