Periode

Ik heb al heel lang niet meer zo’n periode gehad als waar ik nu in zit. Goed, ik ben een beetje vreemd. Niets van wat ik op de computer doe heeft met spel te maken. Ik doe geen games, ook niet eenvoudige on-line spelletjes. Vaak voel ik me daardoor een buitenstaander. Dan probeer ik een verhaal te schrijven over iemand van mijn leeftijd, maar dan wil ik niet geforceerd gaan doen en er iemand van maken die games speelt, terwijl toch het gros van mijn leeftijdsgenoten daar de nodige uurtjes aan besteed.
.
Ooit heb ik wel spelletjes gedaan op de computer. Woordspellen, of Tetris, maar ook Fifa via een cd-rom. Ik was dan binnen een mum van tijd verslaafd en deed elk vrij uur van de dag het spel. Ik probeerde zo ver mogelijk te komen. Bij de woordspellen in een zo hoog mogelijk level, bij Fifa door alle landen wereldkampioen te laten worden. Na een tijdje werd ik het beu en stopte ermee, op naar het volgende spelletje. Maar op een gegeven moment vond ik het nutteloos,al die spelletjes, en ben ik er niet meer aan begonnen. Zo kon ik ook niet meer verslaafd raken en mijn tijd beter besteden.
.
Nu zit ik dus in een Sudoku-periode. Ik ben weer terug bij af. Het begon toen ik me een keer gruwelijk verveelde en er een uit een krant ben gaan doen. Dat was zo’n succes – in de zin dat het me intrigeerde – dat ik moeilijk kon stoppen. Meestal duurde zo’n periode vroeger een paar maanden. En dan was het van de ene op het andere moment opeens afgelopen. Hoever ik met Sudoku ga komen is helemaal de vraag. Ik ben begonnen met drie bolletjes, heb toen al snel een stapje terug gedaan naar twee bolletjes, en zit nu weer een hele tijd op drie bolletjes. Of het er meer worden, betwijfel ik. Ik ben eigenlijk niet zo goed met cijfers, en geduldig kun je mij ook niet noemen.
.
Maar de kracht van Sudoku is dat je zelf iets lijkt te maken. Dat is tenminste mijn theorie. Het is niet alleen puzzelen, maar ook iets opbouwen. Het is net alsof je het zelf in de hand hebt, alsof je zelf bepaalt welk cijfertje waar komt te staan. Het verslavende gevoel ontstaat als je een aantal cijfers op een rij kunt invullen. Het einde is echter een anti-climax. Dan is de puzzel ingevuld en verliest het al zijn waarde. Dan is het een invuloefening die iedereen gemaakt had kunnen hebben. Het enige middel wat helpt tegen dat teleurstellende, lege gevoel is een nieuwe Sudoku. En daar ga ik weer.

Een gedachte over “Periode”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *