Zingen

‘Gi-no! Gi-no! Gi-no!’
Handen timmeren op een tafel. Ik kan het horen vanuit mijn kamer. Het raam staat een stuk open vanwege de warmte. Er wordt steeds sneller geklapt en steeds harder geschreeuwd, naar een hoogtepunt toe. Dan is het stil. Ik zie voor me hoe in het café aan de overkant de pullen bier aan de lippen worden gezet.
.
Een groep loopt door de straat. Aan het zingen kan ik precies horen waar ze vandaan kwamen, waar ze naartoe gaan en op welk punt ze zijn.
‘Het is stiiiil aan de overkant!’
Het klinkt vals. Het klinkt hoog (veel vrouwen). Het klinkt enthousiast. Alsof een oeroude drift weer boven komt.
Nog een groep.
‘Het is een kwes-tie van ge-duld…’
.
Het is precies tien jaar geleden dat ik mijn intro had. Journalistiek, Tilburg. Ik weet nog dat we midden op de dag op straat een drankspel deden. En ik weet ook nog dat ik op handen en voeten langs het winkelend publiek kroop en riep: ‘Wij zijn de toekomst van dit land!’

4 gedachten over “Zingen”

Laat een reactie achter op Dennis Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *