Het begon met een B

Ik moest ergens zijn in de stad en dacht het makkelijk te vinden. De weg volgen tot de rotonde en dan nog een klein stukje verder, de derde weg links. Zoiets. Ik had het van een computerscherm afgelezen, dacht dat dat wel voldoende zou zijn.
Niet dus.
De naam van de straat had ik niet onthouden. Ik wist alleen dat het met een B begon. De straat waar ik terechtkwam begon met een H. Ik keek rond voor een oplossing. Er reed een auto door de straat, ergens was een elektrische zaag aan de gang en er klonk muziek uit een raam. Op de stoep stond een vrouw die tuinafval in een kliko gooide. Ik sprak haar aan. Ze had me niet gezien en schrok hevig. Ze deed een stap achteruit. Toen lachte ze.
Het kwam door al het geluid in haar straat dat ze van me was geschrokken, legde ze uit. We hadden het over B. Ik verontschuldigde me dat ik alleen die letter had onthouden. Zij wist het ook niet, maar wilde me graag helpen. Ze ging haar huis binnen om een stadsplattegrond te halen. Op de stoep ging mijn vinger over de kaart. De stad bleek een stuk complexer. Uiteindelijk vond ik een straat met een B die me bekend voorkwam. Het was vijf straten verderop. Ik stippelde de snelste route uit, dankte de vrouw en vervolgde mijn weg.
Terwijl ik liep begreep ik dat het een rare kronkel in de weg was die voor de nodige verwarring had gezorgd. Ik dacht aan de vrouw met haar kliko. Ik had haar in elke stad tegen kunnen komen en naar de weg kunnen vragen. Ik had in elke stad op dezelfde manier kunnen verdwalen, met alleen een B.
De stad was nog steeds niet van mij.

Een gedachte over “Het begon met een B”

Laat een reactie achter op Suzan Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *