Michael Jackson


.
Ik stond aan de rand van de dansvloer en bewoog een beetje. Naast me zat een meisje op een verhoging. Ik zei tegen haar dat dat eigenlijk niet kon, zitten terwijl Michael Jackson wordt gedraaid. Ze zei dat ik daar gelijk in had, maar ze kwam niet in beweging. Ik zei dat het van de andere kant ook wel weer schandelijk was, al die mensen die hier dansen op Beat it terwijl hun halfbakken pasjes ronduit beledigend zijn voor de zanger, zijn muziek en zijn moves. Dan kun je beter zitten. Ik nam een slok van mijn bier en volgde de ogen van het meisje de zaal in. Als je daaraan denkt, zei ik, wordt dit danscafé een treurig amateuristisch geheel. Het meisje knikte. Ze was mooi. Ze kon een fotomodel zijn. En ze was jong, iedereen was hier jong. Toen ik haar leeftijd had, durfde ik geen meisjes aan te spreken. Nu durf ik dat wel, vooral als ik gedronken heb. Ook dat was iets treurigs binnen dit treurige geheel.
Beat it kwam ten einde. Het was al laat, buiten begon het ongetwijfeld licht te worden, maar dat betekende niet dat het hier zou stoppen. Het meisje stond op en ging verderop bij haar vriendinnen staan. Niet veel later zag ik dat een wat gladde jongen haar had opgezocht. Hij fluisterde iets in haar oor en zij lachte. Dansen deed ze niet.

2 gedachten over “Michael Jackson”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *