Star-struck

Onlangs leerde ik het woord star-struck kennen en moest ik denken aan die keer dat ik met Arnon Grunberg bij de wc’s stond. Het was een groot openbaar toilet met wel twintig wc’s en dus ook twintig wasbakken met spiegels. Bij een van die spiegels waste ik mijn handen. Toen ik opzij keek, zag ik een paar wasbakken verderop een kleine man met een flinke bos krullen. Een heel kort moment, het moet minder dan een fractie van een seconde zijn geweest, besefte ik niet dat het om AG ging. Ik registreerde slechts dat er nog iemand in de ruimte was. Maar toen drong het tot me door. AG stond op het punt een lezing te gaan houden die ik bij zou wonen, dus heel vreemd was het niet dat hij daar voor die spiegel stond. Ik ben geen fan, maar ben dat wel geweest, vooral toen hij boeken schreef onder de naam Marek van der Jagt. Maar fan of niet, het blijft AG. Ik probeerde me zo normaal mogelijk te gedragen, alsof ik het niet doorhad, alsof zijn aanwezigheid me niet in de weg zat, maar mijn lichaam had al gereageerd nog voor ik het in toom kon houden. Ik schrok, zoals je van onverwachte knal kunt schrikken. Het hoofd schoot iets naar achteren, het gezicht verstrakte, het hart versnelde. Star-struck. Heel even maar. Hoe vaak zou hij dit niet meemaken? Iemand die schrikt en dan met alle macht probeert te doen alsof er niets aan de hand is. Ik gaapte halfslachtig. AG droogde zijn handen, liep weg en verdween uit de spiegel. Het water bleef over mijn handen stromen. Ik keek naar mijn kop. AG was here. Ik wachtte nog even.

2 gedachten over “Star-struck”

  1. Inderdaad. Mooi stukje weer! Vooral dit: Om de alledaagsheid van de situatie te benadrukken verlaagde ik mijn tempo een beetje.

Laat een reactie achter op Elske Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *