Taart


.
Ik was op de verjaardag van mijn vader en at taart toen mijn vader vroeg of ik het nieuws al had gehoord. Het azc komt er niet. Hij wist dit omdat hij eerder die dag de taart had opgehaald bij de bakker in Ewijk. De klant die voor hem was, kocht ook een taart en vertelde erbij dat er wat te vieren viel, want er was een brief gekomen over het azc. Hij ging ook champagne halen.
.
Ik luisterde naar het verhaal en keek naar het gebaksvorkje dat ik voor mijn mond hield. Het was ineens alsof het een stuk van die andere taart was, alsof ik met die persoon aan tafel zat. Ik legde het vorkje terug op mijn bord.
.
Eenmaal thuis zette ik muziek op van de Zeeuwse zanger Broeder Dieleman. In een lied dat hij schreef voor zijn twee dochters zingt hij zacht en rustig “fuck de haters”. De context is anders, maar het greep me aan. Ik probeerde niet boos te zijn op die taartkoper, ik probeerde hem te begrijpen, maar het was moeilijk.
.
Mijn gedachten gingen naar Barcelona. Twee weken geleden gingen daar 160.000 mensen (!) de straat op om te pleiten voor het binnenhalen van meer vluchtelingen. Reden: Spanje had in 2015 beloofd zestienduizend vluchtelingen op te nemen, maar tot nu toe zijn pas duizend mensen toegelaten. Ondertussen zit Lesbos vol en proberen vluchtelingen nog altijd de Middellandse Zee over te steken. Of er in Ewijk geen azc meer nodig is? Het is maar waar je een muur bouwt.
.
Goed, je kunt opgelucht zijn met het nieuws. Maar taart? Ik luisterde naar het prachtige dialect van Broeder Dieleman en ik wou dat die taartkoper het kon horen:

Draag je n eigen
licht deu de dag
tot a je savonds
slapen mag
en oort dan wakker
mee de vraag
wa vieren we
vandaag
.
en fuck de haters

.

.
Deze column verscheen in De Gelderlander.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *