Kip

Bericht uit Beuningen. Een kip was de Hosterdstraat overgestoken. Mijn moeder vond veren op het terras. Bij de stal zag ze het beestje onrustig heen en weer lopen. Dat was er een van de buren, wist ze. Te grazen genomen door onze honden. Mijn moeder sloop op het dier af en zette haar in het hok bij onze vier kippen.
.
Toen ik de volgende dag op bezoek was, nam mijn moeder me mee naar het kippenhok. Ze keek door het raam en deed verslag, al kon ik het zelf ook wel zien. Er stond een los stuk gaas in het hok ter bescherming van de nieuwe kip, want ze werd nog niet bepaald geaccepteerd. En dat terwijl ze allemaal even wit waren.
.
Een week later vroeg mijn moeder of ik de kippen wilde voeren. Het gaas was weg, maar ik moest de etensresten wel goed over het hok verspreiden.
Het blijft een stiefkind, zei ze.
’s Nachts droomde ik van de kippen en van mijn moeder. Ik was een alcoholist. De symboliek ontging me.
.
Een Canadees meisje liep vijf dagen stage op de boerderij. Mijn moeder probeerde Engels tegen haar te praten, maar ze kwam steeds bij het Duits terecht. Zo vertelde ze in het Duits over de nieuwe kip. De Canadese bekende me op haar laatste dag dat ze er niets van had verstaan. Zelfs het verschil tussen het Nederlands en het Duits was haar ontgaan.

Deze week liepen de kippen buiten. De nieuwe scharrelde ontspannen tussen de anderen. Ik vond vier eieren in het hok. Dat leek me veelzeggend, de acceptatie was maar schijn. Mijn moeder vermoedde echter dat ze om beurten een dag rust hielden. Ik kon dat niet geloven, maar toen vertelde ze dat ze tot voor kort elke dag drie eieren legden. Alles wees op een happy end.
.
Deze column verscheen in De Gelderlander.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *