Waterput


.
Grootste, rijkste, spectaculairste. Waar de mensen aan de Maas kunnen pronken met scheepswrakken, mammoetresten en stenen van een Romeinse brug, moeten mijn familie en ik het doen met een simpele waterput. ‘In feite een uitgeholde boomstam,’ aldus mijn vader.
.
Acht jaar geleden kreeg een archeologenteam ons weiland in het vizier. Aanleiding was de geplande aanleg van een gasleiding. Mijn vader was niet onder de indruk. Elke ochtend om zeven uur klom een man in de graafmachine en kon de eerste twee uur nauwelijks iets doen. Pas om negen uur arriveerden de archeologen uit ‘Groningen of Drenthe’. Ze namen eerst rustig een bak koffie en kuierden vervolgens naar de onderzoeksplek. Tot vier uur waren ze bezig. En zo vonden ze de uitgeholde boomstam die door Middeleeuwers in de grond was gestoken en gebruikt werd als waterput.
.
Ik weet zelf weinig van die opgraving. Net als mijn moeder ben ik destijds niet bij de greppel gaan kijken, ook al was ik net klaar met mijn studie geschiedenis. We leerden op de opleiding dat materiaal uit vroegere tijden het beste bewaard blijft onder de grond.
Mijn vader was en is meer geïnteresseerd in de gasleiding. Hij vertelt dat er mogelijk Noors, maar nog waarschijnlijker Russisch gas onder onze grond stroomt. Het is inderdaad een boeiend gegeven. Poetin in je achtertuin. Dat is wel iets anders dan een waterput. In de Middeleeuwen had elke boerderij wel zo’n put. Alleen al in de Beuningse Molenstraat zijn eind jaren negentig 25 waterputten gevonden.
.
De boomstam is weg, de greppel is dichtgegroeid. Er is enkel gras. De Middeleeuwen zijn verder weg dan ooit. Nu maar hopen dat over 800 jaar die exotische gasleiding er nog ligt.
.
Deze column verscheen in De Gelderlander.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *