Pis

Mijn oudste dochter (bijna 3) probeert regelmatig mijn jongste dochter (8 maanden) te slaan. We doen er alles aan om dat te voorkomen, maar het lukt niet altijd. Toen mijn vriendin een keer net te laat was, sprak ze de oudste boos toe: “In dit huis wordt niet geslagen!”
Haar reactie: “En in het nieuwe huis?”
.
Op De Vuurvlinder in Beuningen leren kleuters lezen met zinnen als ‘ik mep rik’, zo stond vorige week in de krant. Ik hoef niet overal iets van te vinden, maar dit keer ligt het anders. De Vuurvlinder is namelijk voor een kwart mijn basisschool. (Ik zat op De Beundert, die door twee recente fusies samen is gegaan met ’t Schrijverke, De Achtsprong en De Regenboog – drie andere scholen uit mijn tijd).
.
Ik vind dat meppen niet het ergste aan de oefentekst. Ik stoor me vooral aan ‘koe doet poep’. Vanwege ‘doet’. Het argument van de bedenker van de tekst is dat het simpel en herkenbaar moet zijn, maar is zo’n gebrekkige zin nodig? In de tekst staan ook langere zinnen, zoals ‘rik zit bij een boom’. Dat kan blijkbaar wel. Waarom niet gewoon ‘koe legt een vlaai’?
.
Met ‘poep’ en ‘pis’ heb ik geen moeite. Ik heb het daar met mijn dochters constant over. Als ik ze ’s ochtends naar beneden breng, begin ik vaak over ‘ouwe pis’, want daar zitten hun luiers dan vol mee. Pis van de hele nacht. De oudste mag me bij het verschonen aanvullen.
Dan zeg ik: “Kijk, hier hebben we ouwe…”
En zij: “…pis”.
Er komt vast een dag dat ik dit terugkrijg van een juf en ik het vol schaamte zal moeten weglachen. Maar tot die tijd gun ik mezelf dit pleziertje, als goedmakertje voor al het werk dat in die kinderen gaat zitten.
.
Deze column verscheen in De Gelderlander.
Noot: ‘Pis’ staat in een andere oefentekst voor kleuters.

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *