Dorus

Een korrelige zwart-wit plaatje van een moeder en haar twee dochters voor hun woonhuis, geschoten rond 1920. Een klassieke vooroorlogse foto, waar er zovelen van zijn. Maar deze is anders, want helemaal links in de hoek kijkt een klein mannetje met een pet op en de handen in de zakken naar de camera. ‘Gij wilt mij d’r zeker niet op hebben’, schijnt hij gezegd te hebben.
.
Dorus de Mus spreekt tot de verbeelding. Ik kom hem weer tegen als ik door www.oudbeuningen.nl scroll. Elk dorp en elke stad heeft tegenwoordig een online fotoarchief. Dat van Beuningen is een pareltje. Deze foto ken ik al heel lang. Hij staat ook in Beuningen in oude ansichten, een boekje uit 1991 dat inmiddels zelf al geschiedenis is. Veel bijschriften kloppen niet meer, met zinsneden als ‘waar nu de Boerenbond zit’.
.
Dorus van Bergen werd Dorus de Mus genoemd omdat hij zo klein was als een mus. Ik ben nog maar weinig van hem te weten gekomen. Ik vermoed dat hij in 1892 is geboren, maar ik weet het niet zeker. Zijn sterfdatum kan ik niet achterhalen. Hij was ondergebracht bij de zusters in het klooster, maar het is me niet duidelijk of hij daar altijd al woonde, of dat dit pas aan het eind van zijn leven was. Wel vond ik nog een andere foto, waar hij op exact dezelfde manier is vastgelegd. Zeven kinderen poseren netjes op een rij. Links in de hoek wacht de kleine Dorus, inmiddels een oud mannetje, zijn moment af. Grijnzend gaat hij naast de kinderen staan en ‘klik!’.
.
De fotosaboteur, een figuur die 100 jaar later in een totaal andere wereld met een dagelijkse stortvloed aan beelden nog altijd een glimlach oproept. Hopelijk duiken er nog meer foto’s van hem op.
.
Deze column verscheen in De Gelderlander.
.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *