Vasthouden

Eindelijk op de A73 zitten en steeds dichterbij komen. Je huis al kunnen ruiken. Schakelen naar de 4 en dan naar de 3. De buren gedag zeggen als je uitstapt. Ze de ruimte geven hun jaloezie te verwoorden: “Kijk, daar hebben we de vakantiegangers weer”. De deur met moeite open krijgen vanwege de kranten en de post op de mat. Genieten van een schoon en opgeruimd huis. Tegen beter weten in geloven dat dat zo blijft. De kinderen enthousiast zien spelen met het speelgoed dat ze al jaren hebben. Tegen je dochter zeggen dat ze morgen het ijsje krijgt dat je haar beloofd hebt. De kinderen in bed doen. Op teenslippers bier halen in de supermarkt. In de uitgestorven supermarkt de ene vakkenvuller aan de ander horen vragen: “Hoe laat moet jij morgen beginnen?” Bier drinken in de tuin en je geen zorgen maken over het gazon, dat net zo geel is als de strovelden in Noord-Frankrijk. Je vrouw horen bellen met haar moeder, die ze op de luidspreker heeft gezet waardoor je schoonmoeder door het hele huis te horen is. Een oude krant doornemen. Zoeken naar muggen en er geen kunnen vinden. Naar de sterrenhemel kijken. Steeds meer sterren ontdekken. Niet kunnen slapen van de hitte, maar bedenken dat je nog een dag hebt om bij te slapen. Nog maar eens een oude krant lezen. Opschrijven dat je morgen een ventilator moet kopen. Een wandeling maken door de wijk en luisteren naar de geluiden: een scooter, een lach, een deur. Ontspannen op de bank gaan zitten. Nog een biertje openen. Je laptop openklappen en meteen weer dichtklappen. Onderuit gaan zitten. Je ogen dicht doen. Een slok nemen. De warmte voelen. De rust voelen. En dit vasthouden, vasthouden, vasthouden.
.
Deze column verscheen in De Gelderlander.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *