Honkvast

Ik heb weleens gehoord dat migratie een verschijnsel is van alle tijden. Zo kennen Nederlanders een lange geschiedenis van koffers pakken en je elders vestigen, of dat nu aan de andere kant van het land of van de wereld is. Maar als ik op een avond samen met mijn zus – lerares in Breda – de familielijn van onze vader natrek, dan blijken onze voorvaders tot in elk geval zes generaties terug in Beuningen te zijn geboren en overleden. Goed, een daarvan verhuisde naar Weurt en stierf daar, maar dat is een uitzondering van vier, misschien vijf kilometer.
.
Mijn zus deed een paar jaar geleden onderzoek naar onze honkvaste familie. Wat haar toen al opviel: ze waren niet allemaal boeren. Eentje was dakdekker, een ander koopman en herbergier.
.
We zoeken verder op internet. Mijn zus laat zien waar ze tijdens haar onderzoek heel enthousiast van werd: de krullerige handtekening van een voorvader. ‘Historische sensatie’, zo leerden wij op de opleiding Geschiedenis. In dit geval ‘persoonlijke historische sensatie’, want niet iedereen wordt geraakt door een krabbel van Claassen. Hoewel dit exemplaar wel typisch is. Voorvader Antoon spelde zijn naam verkeerd. Een ‘a’ ontbreekt, terwijl onze achternaam toen echt op dezelfde manier werd geschreven.
.
De lijn is te volgen tot Willem Claassen, begin 19e eeuw. Over Willem is weinig bekend. Geen jaartallen, woonplaats of beroep, alleen dat hij vader was. Hij zal voorlopig de enige Willem in deze lijn blijven. Ik kom als Nijmegenaar niet voor in dit verhaal, mijn zus evenmin. Het is onze broer die het bedrijf overneemt en die daardoor waarschijnlijk in Beuningen blijft wonen. En daarna volgt mogelijk zijn zoon.
.
Deze column verscheen in De Gelderlander.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *