Ontbijt

Donderdagochtend verscheen een foto van mijn broer op de NOS-site. Hij was in Den Haag en bakte een ei. ’s Avonds kwam hij met zijn ronde bakplaat, waar ik zelf vaak van heb gegeten, heel kort voorbij in het Jeugdjournaal. Hij begint grijs te worden, viel me op. En hij moet hoognodig naar de kapper. 

De laatste weken denk ik vaak aan de veelbesproken film Jokeren dan vooral aan de oproer van de menigte in Gotham City. De film komt precies op het juiste moment. Het geeft naar mijn idee heel goed de spanning in de wereld weer. Er sluimert veel onvrede, ook in Nederland, en dat zal een keer tot uitbarsting komen. In Joker zie je het ontvlammen en ergens hoop ik dat het in het werkelijke leven eveneens tot een confrontatie komt, om er maar vanaf te zijn. 



Twee groepen staan lijnrecht tegenover elkaar. In onze hoofden in elk geval. Stad versus platteland, progressief versus conservatief, klimaatactivisten versus boeren, links versus rechts. Alles gaat in tweeën, want de mens houdt van versimpelen. Maar het helpt ons geen steek verder. Online lees ik soms berichten die beginnen met ‘Het moet niet gekker worden in dit land…’. Mijn nekharen gaan dan recht overeind staan. Het wordt niet gekker. Neem eens een keer de moeite, probeer de motieven van je ‘tegenstander’ te begrijpen voordat je schreeuwt. 

Een gezamenlijk ontbijt is wat we nodig hebben. Een confrontatie zonder geweld, door het gesprek aan te gaan. Dan hoef je het niet met elkaar eens te worden, maar dan heb je in elk geval geluisterd en elkaar in de ogen gekeken. Ik voel me nu net een prekende pastoor, maar aangezien de pastoors verdwijnen is dat misschien niet zo vreemd. Beter dan de Joker. Ik zeg: vaker samen eten.

Deze column verscheen in De Gelderlander.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *