Voorop

Je hebt met carnaval mensen die vooroplopen en mensen die vooroplopen. Koos Arts behoorde tot de tweede categorie. Ieder jaar liep de kleine man, die een maand geleden onverwacht overleed, letterlijk voorop. Gehuld in een oranje hesje leidde hij de optocht van Weurt in goede banen.

Tot de eerste categorie van mensen die vooroplopen behoort natuurlijk de prins. Maar ook al die vrolijk uitgedoste figuren die meerdere dagen met hun wagen door de straten gaan en carnaval vieren alsof er geen andere keuze bestaat. Ze kunnen niet zonder de drank, maar ook niet zonder de rituelen en de betekenis van het feest.

De twee categorieën, feestgangers en regelaars, horen bij elkaar als yin en yang en gaan vaak moeiteloos in elkaar over.

Er is echter nog een derde categorie. Vorig jaar eindigde de Weurtse optocht met de wagens van twee grote, onbekende groepen. Zo’n 135 personen uit Wanroij en Rijkevoort mochten in hun eigen regio blijkbaar niet meer meedoen. Nu liepen ze door een voor hun onbekend dorp. Ze draaiden loeiharde muziek, maakten rotzooi en plasten op straat. Het zag er treurig uit. Ze waren enkel en alleen met zichzelf bezig.

Die derde categorie is bekend in Maas en Waal. Meestal zijn dit pubers die allemaal dezelfde overalls of sweaters dragen en gehoorzaam achter een lelijke skihut aanlopen. Bier in de hand, hakkend op oorverdovende beats. Het is de leeftijd die veel, misschien wel alles, vergoelijkt. Op weg naar volwassenheid hoort ook dit erbij. Ergens in de toekomst zal een schifting plaatsvinden. Slechts een deel zal doorstromen naar de eerste categorie en hopelijk ook nog enkelen naar de tweede categorie, want zonder regelaars geen carnaval.
Rust zacht, Koos.

Deze column verscheen in De Gelderlander.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *