Kleuterschool

Voordat ik de billen van mijn 5-jarige dochter afveegde, keken we samen naar de drol die in de wc dreef. Ik vroeg haar op welke letter hij leek. “Een L?” Ik knikte. Met een grote glimlach bukte ze voorover en toonde haar achterwerk. 

Thuisonderwijs kan op vele manieren, merkte ik de afgelopen tijd, zeker bij kleuters. Van school kreeg mijn oudste elke week een bingokaart met opdrachten. Daar werkte ze braaf aan. Toch stak ze het meeste op van zaken buiten de bingokaart. 

Bijvoorbeeld toen ze ontdekte dat er allemaal tekeningen van haar in de papiercontainer lagen. Zo leerde ze dat niet alles wat ze doet geweldig is en moet worden bewaard.

Ze maakte ook kennis met de consequenties van keuzes. Op een avond gaf ze aan dat haar staart eraf moest. We vroegen meerdere malen of ze dat wel zeker wist. “Ja, echt, doe nou maar.” Dus zette mijn vrouw de schaar erin. Goedgehumeurd ging ze slapen. De volgende ochtend waren er dikke tranen en begon ze over een pruik.

Ze kreeg meer begrip van afstand. Het ritje naar oma en opa in Beuningen voelde door de lockdown ineens als een flinke afstand. Het was een uitje geworden. Ze leerde kleine dingen meer waarderen: knuffelen met de hond en zwaaien naar opa en oma vanaf het gazon. 

De grootste ontwikkeling zag ik bij het schommelen. In een paar weken leerde ze de schommel zelf in beweging te krijgen terwijl ze erop zat, er in volle vaart vanaf te springen en een dozijn aan trucjes. Ook de jongste (3) maakte grote stappen met de schommel. Ze leerde er zelf opklimmen en wilde naarmate de weken vorderde steeds harder. Bovendien ontdekte ze wat een schommel teweeg kan brengen. Tijdens een lange beurt in de volle zon, kwam ineens met golven de boterham van die middag weer naar buiten.

Deze column verscheen in De Gelderlander.

Een gedachte over “Kleuterschool”

Laat een reactie achter op Karin Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *