Alleen

Ergens in de jungle van Thailand loopt een man uit Weurt. Hij is helemaal alleen. Althans, er zijn nergens menselijke dieren te bekennen. Wel stikt het er van de niet-menselijke dieren. Met een camera om zijn nek speurt de man naar slangen. Ineens staat hij recht tegenover een gouden cobra. Een slang die je kan bijten en die op een paar meter afstand gif in je ogen kan spugen. De man is opgetogen, maar ook op zijn hoede. Hij weet dat hij mijlenver verwijderd is van een ziekenhuis. Bovendien staat hij naast een beekje. Door het lawaai van het stromende water hoort hij niets, terwijl er olifanten aan kunnen komen. En er zijn problemen met de flitser. Maar hij krijgt het voor elkaar. Hij maakt een foto en komt heelhuids thuis.

Ook voor mijn vriend Ton is dit een jaar om snel te vergeten. Al 12 jaar woont deze Weurtenaar in Thailand. Hij verzorgt tours in de jungle, maar sinds maart struint hij voornamelijk in zijn eentje tussen de bomen. Alleen toeristen uit eigen land kunnen met hem mee. Toch staat zijn bedrijf nog overeind. Hij heeft een buffer, een beetje overheidssteun en lage leefkosten. 

Ondanks de tegenslag zit Ton niet bij de pakken neer. Nieuwe plannen geven hem energie. Hij wil nachtwandelingen gaan organiseren in Bangkok. In die wereldstad zijn behalve veel menselijke dieren ook veel niet-menselijke dieren te vinden. Slangen bijvoorbeeld, van bamboeadders tot netpythons. Het is weer eens wat anders. 

Een bezoek aan Nederland zit er voorlopig niet in. Vanwege de restricties, maar ook vanwege het geld. Ik moet het doen met de foto’s die hij online deelt. Gibbons, honingberen, cobra’s. Al zijn deze fraaie kiekjes vooral bedoeld voor klanten. Dat ze de drang voelen om, zodra het weer mag, met hem mee op pad te gaan.

Deze column verscheen in De Gelderlander.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *