Pakjes

In ons land worden veel pakjes verstuurd, ik stond er verbaasd van. Het gaat om duizenden. In het begin was ik nieuwsgierig en probeerde ik te raden wat er in zou zitten. Ik dacht aan kloppende mensenharten, liefdesbrieven in de vorm van een kijkdoos of een verzameling van onder meer een nietmachine, perforator en puntenslijper van iemand die ontslagen is en deze spullen naar een oude klant stuurt in de hoop dat deze man of vrouw medelijden met hem heeft.

Jan vindt dit allemaal onzin. Jan is van het distributiecentrum. Ik zie hem alleen ‘s morgensvroeg en dat is volgens mij niet het beste deel van zijn dag. Jan noemt me altijd ‘ventje’. Mijn naam kan of wil hij niet onthouden. Hij vindt mij ‘weer zo’n sukkel, iemand die te slim is voor dit werk maar te lui is om beter werk te krijgen’, zoals hij een keer letterlijk zei.
Lees verder Pakjes

Zo begon het

1.
Een kort ogenblik kreeg ik het idee dat warme oliebollen helemaal niet gebruikelijk zijn. Ik hapte in koude bollen en moest wennen aan de gedachte dat de rest van Nederland het blijkbaar dus op deze manier deed.
O, ze weten niet wat ze missen! riep ik in mezelf en zag het glorieuze moment al voor me dat ik ze warme bollen aanbood. Voor nu zweeg ik.
Tot de gastheer me wees op zijn oven.

2.
Een man haalde steeds nieuwe dozen uit zijn busje. Het waren niet bepaald sterretjes. Het schoot ver boven de stad uit en verlichtte de hemel. Afvalsnippers vielen op mijn hoofd. Steeds zochten mijn ogen door de rook naar de vuurwerkman. Ik wilde begrijpen waarom.

3.
Ik kwam thuis en bleek twee dassen om te hebben.

Achttien kikkers

12_kikker_scIk heb dit jaar getracht een nieuwe uitdrukking door te voeren: ‘De wetenschap is een wassen neus’.
Het slaat landelijk gezien nog niet echt aan, maar mijn lief (dit jaar opgeduikeld) is alvast helemaal om.
Ik zeg: ‘De wetenschap is een…’.
‘Wassen neus’, vult zij automatisch aan.
Achter deze nieuwe uitdrukking gaat voornamelijk wrok schuil betreffende mijn scriptie. Eigenlijk ben het niet echt eens met de uitdrukking, zeker niet sinds ik wekelijks een wetenschapper interview voor een rubriek in De Gelderlander.

Maar vandaag verscheen na vier maanden mijn laatste kikker. In totaal heb ik er achttien laten zweven. Het waren verhalen over prachtige onderzoeken, over botsingen die op sigaarvormige ballonnen lijken, schubben die met een pincet uit een vis worden gehaald, incestueuze pulpverhalen uit de Romeinse tijd, wortels die je van boven de grond kunt zien, Indonesische begrafenisceremonies die kostbaarder zijn dan het leven zelf, de kinderen in Nepal die dankzij één tandarts allemaal een tandpastaglimlach hebben gekregen en mensen die letters en cijfers altijd in kleur kunnen zien.
Lees verder Achttien kikkers

IJsbaan

Ik klom deze week de zolder op en zocht mijn oude schaatsen. Ze hingen met de veters aan een spijker in een houten balk. Ze leken op bowlingschoenen, met dat knullige zwarte en rode leer. Op de ijzers zaten roestplekken. Het zag er droevig uit. Ze hingen daar al zo’n tien jaar, zonder dat iemand zich om ze bekommerde. Ik haalde ze van de spijker en nam ze mee naar de gloednieuwe ijsbaan van Beuningen.

Ik had er zin in. Eindelijk was het weer mogelijk om te schaatsen in Beuningen. Tot tien jaar terug kon je iedere winter terecht op de vele sloten in het dorp. De beste schaatslocaties waren echter te vinden op de uiterwaarden, waar ik vaak tot diep in het donker ijshockey speelde. De laatste jaren was het Triavium de enige mogelijkheid om het ijs op te gaan.

Eenmaal bij de Asdonck aangekomen moest ik even slikken. De ijsbaan bleek één grote reclameadvertentie. Buiten stond een glimmende auto, binnen werd vuurwerk verkocht, kon je uitgebreid dineren, koophuizen bekijken en gratis op de foto. Nu snap ik dat zo’n ijsbaan niet betaalbaar is zonder sponsors. Maar moet het zo schreeuwerig? Moeten er kroonluchters boven het ijs hangen?

In mijn tijd (ja, hier mijmert een twintiger) namen we een thermoskan met chocolademelk mee naar de uiterwaarden. We controleerden het ijs door te luisteren naar het gekraak. We zagen dode visjes in het ijs en hielden onze adem in als we over bobbels gleden.

Deze week begreep ik weer eens dat tijden veranderen. Vanaf de kant keek ik naar de feloranje schaatsen op de baan en besloot dat er voor mijn oude ijzers geen tweede leven zou zijn.

Lijstje ’08: boekies

1. The woman who walked into doors – Roddy Doyle
thewomanwhowalkedinto1
In deze roman (1996) vertelt de Ierse poetsvrouw en alcoholiste Paula Spencer met scherpte en zelfspot haar tragische levensverhaal. Aan de hand van herinneringen geeft ze een gelaagd beeld van zichzelf en haar familie. Dit is  weergaloos gedaan. De manier waarop ik dit meesterwerk heb gevonden, is bijna even meesterlijk. Ik zag ‘m toevallig liggen bij De Slegte en dacht: doe ’s gek.
Inmiddels is er ook een vervolg uit, getiteld Paula Spencer, over hoe het tien jaar later (2006) met haar gaat. Staat op mijn verlanglijstje.

2. Less than Zero – Brett Easton Ellis
lessthanzero

Bret Easton Ellis’ eerste uit 1985 past in het zogenaamde Teenage Skaz-traditie van J. Salingers Catcher in the Rye. Het decor van rijkeluiskinderen die in een wereld van sex, geweld, drugs en verveling leven, hoeft niet voor iedereen interessant te zijn, de manier waarop Ellis het beschrijft wél.
Ik ben verzot op de manier waarop dit verhaal wordt verteld. En is dat uiteindelijk niet het belangrijkste?

3. West – Walter van den Berg

westvandenbWest is the best, schreef ik al eerder dit jaar. Nou, tweenabest dan. Net als Bret Easton Ellis, en ook Roddy Doyle, weet Walter van den Berg hoe je een rauw verhaal neer moet zetten. Dit boek uit 2007 verdient meer lezers.

4. De man die zijn wereld opdronk – Aleksej Ivanov

demandiezijnwereldopdronk

Een kaftkoop zou ik het willen noemen. Althans, mijn lief dacht dat het wel een leuk boek voor me zou zijn en kocht het. Het omslag is er in elk geval wel naar.
Het begin vond ik teleurstellend. Nogal stuntelig probeert Ivanov het verhaal van een antiheld (aardrijkskundeleraar) op zoek naar liefde in een valse wereld op gang te krijgen. Maar op een gegeven moment weet de schrijver me te pakken te krijgen en is elke bladzijde zaligmakend. Dankjewel Hilde!

5. Buurvrouw-Vrouwkje Tuinman & Het besluit van Dola Korstjens-Elke Geurts

buurvrouwtuinman1
het-besluit-van-dola-kortjens-10

Buurvrouw staat op 5 vanwege de thematiek en de manier van schrijven. Ik zie het echt als een voorbeeld. Ook wat betreft de mindere kanten van dit boek. Dat je niet te veel afstand moet bewaren in je fijnzinnige, observerende verhaal. Wat bij Tuinman helaas wel gebeurt.

Elke Geurts schrijft heel anders dan de voorgaanden in het rijtje, maar niet minder mooi. Het besluit van Dola Korstjens staat vol grappige, fantasierijke verhalen over tragische figuren. Op haar weblog schreef Elke vlak na het verschijnen van haar eerste bundel: ‘het leven na een debuut is een afgang’. Dat was te vroeg geroepen. Waarschijnlijk is er geen ander Nederlands debuut dit jaar zo positief ontvangen dan Het besluit. Een aanrader.

Hoe was het vorig jaar? Zo.
Enjoy kerst!

Lijstje ’08: Muziekies

1. Jamie T

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=KikuGLsav0Y&hl=nl&fs=1]

Ik ben een beetje een slak in het ontdekken van nieuwe muziek. Jamie T brak in 2007 door met het album Panic Prevention en de hits Sheila en If you got the money. Ik heb ‘m in 2008 grijs gedraaid. Vind ‘m gewoonweg briljant. Moge hij snel met een vervolgplaat komen.

2. Vampire Weekend

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=JlgNFwoApec&hl=nl&fs=1]

Ja, ook van deze hype een clipje. Hebben ze wel verdiend. Deze prinsen van de puntige muziek blazen afgeschreven geluidjes nieuw leven in. En wat voor ’n leven!


3. Patrick Watson

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=p0Auj4qR9Mg&hl=nl&fs=1]

Ook een jaar te laat geloof ik. Het duurde even voor ik om was, maar nu… Las ergens in een krant dat ie eigenlijk met niemand te vergelijken is. Nou ja, heel misschien dan met Jeff Buckley. Kijk, dat zijn de complimenten.

4. Flip Kowlier

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=3kzzWes1EHA&hl=nl&fs=1]

flip kowlier is an de drank
zo’an in t gentse toch goddank
nog ne kjir een twa te roddeln in

5. Hot Chip, De Jeugd van Tegenwoordig, Beck

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=kHB9F8tvGVM&hl=nl&fs=1]

Moeilijke keuze, daarom maar alledrie op nummertje 5. Hot Chip, De Jeugd van Tegenwoordig en Beck. Zo heb ik dat vorig jaar ook gedaan.

En dit is het mooiste liedje van het jaar, credits voor het meisje.

Lijstje ’08: filmpies

1. L’ Enfant

[youtube=http://www.youtube.com/watch?v=HunOx8ZKj78&hl=nl&fs=1]

Ik heb dit jaar bijna meer films voor ’n tweede keer gezien dan dat ik nieuwe heb gezien. Toch heb ik er wonderbaarlijk genoeg een top 5 uit weten te wringen. L’Enfant stamt uit 2005 maar zag ik dit jaar wel voor het eerst. Eerder was ik al lyrisch over een andere film van de broertjes Dardenne, Le Fils. Nog lyrischer ben ik nu over L’Enfant. Ik ben niet de enige. Deze film ontving een Gouden Palm.

2. No Country for Old Men

Kan niet missen natuurlijk. Voor de trailer moet je hier zijn.

3. Der Himmel über Berlin
Zeer artistieke film van Wim Wenders uit 1988. Moest ‘m een tweede keer zien om ‘m te leren waarderen. Dat doe ik nu volledig. Kijk hiero.

4. The Diving Bell and The Butterfly
Groot drama over verlamde schrijver op verrassende wijze verteld. De stem van de schrijver, die als een voice over klinkt en voor niemand te horen is, mag de slagroom op de taart genoemd worden. Check!

5. Aanrijding in Moscou
Matty Mosterd is goud! Beste komedie van het jaar. Daar kunnen Juno en Little Miss Sunshine, die ik ook dit jaar zag, niet tegenop. Ga snel dat voorstukje kijken en dan de hele Belgische bubs.

En dit waren mijn lijstjes van vorig jaar.

Winnen & Kraaien

covervox9Iedere zichzelf respecterende schrijver moet een keer een schrijfwedstrijd winnen.
Het maakt niet uit welke, als je maar wint. Dan kun je daar de rest van je leven fijn naar verwijzen om jezelf te promoten.
Ik kan sinds deze week zeggen dat ik een winnaar ben.
Ik heb maar liefst een kerstverhalenwedstrijd gewonnen.
Het verhaal is te lezen in universiteitsblad VOX. En als je te lui bent om speciaal voor mij  naar de Nijmeegse campus af te reizen voor dit periodiek dan kun je ook hier een kijkje nemen. Maar vergeven doe ik ’t je niet.

Smaakt dat naar meer? Dan kun je op de website van Kraai terecht. Dit Vlaamse schrijverscollectief  heeft mijn kortverhaal (zoals ze dat in het Zuiden zo mooi noemen) geplaatst.  Pispaultje, over de uitwassen van het carnavalsfeest, lees je hier.

Zeg dichter,

anp-9258912

Zou je niet eens aan het werk gaan?
Er is namelijk een verkiezing gaande. Twee eigenlijk.

Bij de een zijn de vijf genomineerden al bekend: Tsead Bruinja, Joke van Leeuwen, Erik Menkveld, Ramsey Nasr en Hagar Peeters.

Bij de ander ben je nog volop in de race. Daar benoemen ze je niet tot Dichter, want dat ben je toch al, maar tot Volksmenner. Er zijn zes genomineerden, maar daar komen er nog een paar bij (misschien jij! O, dat rijmt. Zie je, iedereen kan dichten). De deadline is op 9 januari, zie hier. De bekendmaking van de Volksmenner des Vaderlands is op 28 januari, tijdens een overweldigende poëzienacht in het Nijmeegse. Zo, dit is mijn scoop!.

Op Ruwe Planken