Overburen

S. laat me in Breda het huis zien waar ze tijdens haar tienerjaren woonde. Ze vertrok op haar achttiende, nu precies achttien jaar geleden. We staan op de stoep met de fiets in de hand. Ze vertelt over de overburen. We draaien ons om en kijken naar het huis van de overburen. Het overbuurmeisje was een van haar beste vriendinnen. Ze zagen elkaar dagelijks en belden met elkaar. De vader van S. vond dat bellen onzin. Als het overbuurmeisje belde en de vader van S. nam op, dan zei hij nog voor hij zijn naam noemde ‘kom maar hierheen’ en legde de hoorn er weer op.
De overbuurvrouw was gescheiden. Een echte mannenhater, herinnert S. zich. S. verwacht, nee, is ervan overtuigd dat de buurvrouw er nog steeds woont, achttien jaar later.
‘Ik zag er net een man lopen,’ zeg ik.
‘Echt?’
‘Volgens mij wel.’
‘Dat kan niet.’
‘Ik weet het eigenlijk wel zeker. Hij liep achter de tuin in.’
Geconcentreerd kijken we naar binnen. S. merkt op dat het huis er veel lichter uitziet dan vroeger. De muren zijn gewit. Door het raam is een stuk van de tuin te zien. Ik zie een parasol. Daar heb ik de man voorbij zien lopen. S. wil niet langer naar binnen kijken, ze vindt het ongepast, en ze wil al helemaal niet aanbellen. Ze zet een voet op de trapper.
‘Maar dan weten we nooit of je overbuurvrouw er nog woont en een drastische verandering heeft ondergaan, of dat we in het huis van een wildvreemde hebben staan kijken.’
‘Tja, dat is dan maar zo.’
‘Wat hoop je?’
‘Dat de overbuurvrouw er nog woont.’
‘Ik ook.’
Ze glimlacht.
‘En jij kent haar niet eens,’ zegt ze.

Picasso en zo

.
Met enige regelmaat schrijf ik columns voor Festival Mooie Woorden. Eerst ging het om whatsapp-gesprekken die mooie titels opleverden, zoals ‘Ik ben opgegroeid met kliko’s’ en ‘Ik mocht de autocoureur niet gebruiken’. Nu stort ik me op de wereld van woorden in de openbare ruimte.
.
Het eerste woord was ‘Saddamtijger’, gevonden op een wc-deur in een Utrechts café. Lees hier>>
Het tweede woord was geen woord, maar een zin. Een quote van Picasso, gevonden op de muur van een studentenkamer, ook een soort van openbare ruimte, eveneens in Utrecht. Lees hier>>

.

Kuil en Blaarkop

.
‘Kuil’ en ‘Blaarkop’ zijn de laatste twee stukken uit de serie Encyclopedie van het boerenleven. Illustraties zijn wederom van tekenheld Joost Dekkers. Ondertussen werk ik aan een kleine verhalenbundel die in november zal verschijnen en waarin mijn boerenachtergrond centraal zal staan. Daar zullen onder andere de stukken uit de encyclopedie in komen te staan. Meer info volgt later. Voor nu: Kuil en Blaarkop.
.
Kuil
Een kuil is geen kuil, eerder een berg. Ik heb eens aan mijn vader gevraagd hoe dat zat, maar het was niet aan hem besteed: “Een kuil is een kuil.”
Lees hier het stuk.
.
Blaarkop
Ik leunde tegen haar aan, aaide over haar kop en zong voor haar de nieuwste hits uit de Mega Top 50. Ze vond het allemaal prima. Als in de zomer haar rug door vliegen werd bevolkt, zwaaide ik er met mijn hand overheen, nog voordat zij met haar staart zwiepte. Heel soms besprak ik zaken met haar die zich op school afspeelden.
Lees hier het stuk.

Pindakaas

.
Vanmorgen kwam ik Thijs tegen op straat. Hij had een tas bij zich vol met lege pindakaaspotten. Ik vroeg of hij nieuwe ging kopen. Nee, zei hij, ik heb nog twee potten in de kast staan.
.

Kut Guitar Hero III


.
Oscar Wyers presenteerde zaterdag in Etalage Derde Wal het supergave project Music for imaginary videogames. Hij vroeg verschillende mensen die electronische muziek maken een korte soundtrack te componeren bij een verzonnen computerspel, bedacht door de muzikant zelf. De verzamel-cd is verschenen bij Oscars label Oggy Records en werd zaterdag gepresenteerd.
.
Daarnaast was er een expositie met o.a. Karaoke Pong en een reeks gebeamde zonsondergangen, waarvoor een jury cijfers gaf en dat ook nog eens becommentarieerd werd door een soort Cornald Maas, alsof het om het Eurovisie Songfestival ging.
.
Bij deze gave combinatie van cd en expo verscheen ook nog eens een Kutgitaar Special met de toepasselijke titel Kut Guitar Hero III, Legends of Rock. Voor deze special schreef ik het verhaal Italy 90 en het gedicht De jaren (tevens mijn eerste gedicht sinds jaren). In de special staan verder mooie teksten van Bert van Beek, over het uitvinden van bergbeklimmen te paard – in een computerspel uiteraard, en van Johan Roos, over Monica Seles met wie hij in een praatgroep zat.
.  
De mini-editie van de Kutgitaar wordt geleverd bij het album Music for imaginary videogames (zolang de voorraad strekt).
Een verslag zoals alleen Dennis Gaens dat kan schrijven is te vinden op de site van Dennis >> klik hier.
Meer info over de Kutgitaar Special >> klik hier.
Meer info over Oggy Records en het videogames-project >> klik hier.

Veewagen en Gras


.
Het vijfde en zesde van Encyclopedie van het boerenleven staan online. Nog twee te gaan.
De illustraties zijn van Joost Dekkers. Like zijn Facebookpagina!
.
Veewagen
Mijn gedachten gingen naar een meisje van school. Ze zou me hier moeten zien staan, in mijn overall en met die gestrekte armen.
Lees hier het hele stuk.
.
Gras
De omschrijving van Hard/Hoofd: ‘In dit deel rookt Willem zijn eerste sigaret.’
Lees hier het stuk.
.  

Dood kalf

In de week dat de lente eindelijk lijkt te komen, zo’n ochtend met dauw en vogels, heeft mijn vader een dood kalf.
‘Er zat een dood kalf op,’ zegt mijn moeder. ‘Ze hebben hem er afgehaald. En hoe. Met een zaagje hebben ze het kalf in de baarmoeder in stukken gesneden. De kop eraf. Anders kregen ze ‘m er niet uit.’
Dit hoor ik door de telefoon. Ik heb een telefoon en verder niet meer dan vier muren. Zij hebben een dood kalf.
‘Ik heb dit al een keer eerder meegemaakt,’ zegt mijn moeder. ‘Ik ben binnen gebleven.’

Uierdoeken en Nacht

“Verdomme!” riep mijn vader.
Snel greep hij het glibberige kalf stevig vast en hing het over het hek. De kop bungelde aan de ene kant, de achterpoten aan de andere kant.
“Water! Nu!”

‘Uierdoeken’ en ‘Nacht’ zijn de tweede en derde aflevering van de ‘Encyclopedie van het boerenleven’. Ze zijn hier te vinden.

De geweldige tekeningen bij de serie zijn gemaakt door de stille held Joost Dekkers.